Browar w Sobótce

    Browar w Sobótce rozpoczął swoją działalność w 1817r z inicjatywy Ernesta von Luttwitz pod nadzorem mistrza browarnianego Schmidta. Piwo produkowano tu początkowo według metody bawarskiej, używając do tego wody z niedalekiego "Źródełka Piwnicznego" a sprzedawano je w lokalnej gospodzie oraz we Wrocławiu w piwnicy o nazwie "Piwnica w Górce".
    Po przejęciu interesu przez Wilhelma, syna Ernesta von Luttwitz w 1858 r. doprowadził do zawiązania spółki komandytowej "Gorkauer Societats Brauerei” a jej zarządcą został Reinhold Seifferst. Po zawiązaniu spółki rozpoczęły się prace mające na celu modernizację i rozbudowę browaru. Dzięki sprowadzeniu 300 murarzy, cieśli i innych robotników prace postępowały szybko i już w 1859 r. prace ukończono a browar uroczyście poświęcono. Energię do produkcji piwa dostarczała maszyna parowa o mocy 30 koni mechanicznych wyprodukowana przez firmę "C. Kulmiz" która napędzała jak na tamte czasy nowoczesne urządzenia do produkcji słodu oraz warzenia piwa.
    Produkowane piwo początkowo było dobre ale szybko okazało się że miało niewielką trwałość, co jak później się okazało przyczyną było stosowanie nieodpowiedniej wody która pobierana była z pobliskiego stawu, który do najczystszych nie należał. W browarze wymieniono kadrę techniczną ale to również nic nie pomogło, piwo przestało się sprzedawać a browar zaczął podupadać.
    W 1864r. dla ratowania browaru Wilhelm von Luttwitz znalazł inwestora strategicznego, który w zamian za kontrolę nad firmą uzyskał dosyć spory kredyt na dalsze funkcjonowanie browaru. W 1870r. spółka komandytowa przekazała kierownictwo browaru specjalnie utworzonemu towarzystwu handlowemu reprezentowanemu przez K. Kulmitza, radcę rządowego Pfahla oraz radcę handlowego C. Tielscha ze Starego Zdroju. Kulmitz po uzyskaniu kontroli nad browarem polecił wykuć w granitowych stokach za browarem sztolnie, które miały zbierać przefiltrowaną przez skały wodę do ogromnych cystern w podziemiach browaru.oraz zmienił kadrę techniczną, do nadzoru procesu warzelniczego zatrudniono pochodzącego z Czech Burkę. Z powodu braku w browarze odpowiednich magazynów do przechowywania piwa, należało gotowy wyrób wysyłać do składów we Wrocławiu, Wałbrzychu Dzierżoniowie, Strzegomiu, Legnicy co powodowało ogromne koszty pokrywane przez firmę, rentowność sprzedaży spadała pomimo że produkcja piwa zwiększała się.
    14 grudnia 1886r. odbyło się ostatnie zebranie spółki komandytowej browaru na którym postanowiono przekształcić się w spółkę akcyjną. 9 kwietnia 1887 spółka została prawnie zarejestrowana z kapitałem akcyjnym 508 000 marek co pozwoliło na szybki rozwój przedsiębiorstwa. Rozpoczęto produkcję piwa leżakowego oraz piwa sezonowego tzw. "koźlaka" warzonego metodą dolnej fermentacji sprzedawanego w maju, jesienią oraz na Boże Narodzenie. Produkcja piwa wzrosła do 50 000 hektolitrów rocznie które było sprzedawane na terenie prawe całego śląska. Browar otworzył swój oddział w Wałbrzychu a w 1921r. kupiono browar w Nowej Rudzie. Po II Wojnie Światowej browar szybko wznowił produkcję i szybko się rozwijał osiągając w 1969r. 93 521 hektolitrów piwa rocznie. Niestety browar przegrał z zagranicznymi wielkimi koncernami piwowarskimi i 1997r. zdecydowano o zamknięciu browaru oraz sprzedaży całego zapasu produkcji do wrocławskiego "Piasta". Systematycznie okradany przez złomiarzy i szabrowników popada w coraz większą ruinę.


Druga wyprawa do browaru

    Celem naszej drugiej wyprawy do starego Browaru w Sobótce była penetracja górnej części podziemi, czyli przestrzeni nad stropami komór leżakowni w której zimą gromadzony był lud z pobliskiego stawu, dzięki czemu niska temperatura około 3-5 stopni utrzymywała się w komorach leżakowni nawet do sierpnia. Krótka relacja fotograficzna z wyprawy na zdjęciach poniżej.


Powrót