Bunkier Praslavice

Bunkier w Přáslavicach niedaleko Ołomuńca w Czechach był ściśle tajnym 6-kondygnacyjnym kompleksem (dwa poziomy naziemne i cztery podziemne), z czasów zimnej wojny. Bunkier został zbudowany w 1976 roku w ramach tajnego projektu „Akcja 025” (Akce 025), który służył jako stacja wzmacniająca i węzeł łączności Układu Warszawskiego. Obiekt był kluczowym elementem Międzynarodowej Magistrali Kablowej (MKKM1), łączącej Moskwę z Berlinem. System łączności zaprojektowano tak, aby był przynajmniej częściowo sprawny w przypadku konfliktu nuklearnego, dlatego cała sieć, wykorzystywana zarówno przez wojsko, jak i cywilów, składała się z połączeń przewodowych i bezprzewodowych, które mogły zastąpić kable. Bunkier zawierał wojskowe i cywilne centrale telefoniczne oraz sprzęt szyfrujący, zapewniając łączność na wypadek konfliktu nuklearnego. Załoga mogła przebywać wewnątrz bez pomocy z zewnątrz do dziesięciu dni dzięki własnym generatorom i systemom filtracji. W 2010 roku obiekt został częściowo odtajniony i przeszedł w ręce prywatne. W 2016 roku został całkowicie odtajniony i po remoncie, w którym zachowano oryginalne wyposażenie z lat 70. w 2022 roku uruchomiono trasę turystyczną pod nazwą „Bunkr Přáslavice" który jest jednym z największych udostępnionych zwiedzającym schronów zimnej wojny.