Demänovská ľadová jaskyňa

Demianowska Jaskinia Lodowa (Demänovská ľadová Jaskyňa) była znana od dawna, pierwotnie jako Jaskinia Smocza ze względu na to, że w jaskini, znajdowano duże ilości kości niedźwiedzia jaskiniowego, które w dwnych wiekach uznawano za szczątki mitycznych smoków.

Jaskinia jest częścią rozległego systemu Jaskiń Demianowskich na Słowacji i jest drugą po Demianowskiej Jaskini Wolności najczęściej odwiedzaną jaskinią w Dolinie Demianowskiej. Jaskinia po raz pierwszy została udostępniona do zwiedzania w latach 1880-1885 przez Liptowską sekcję Węgierskiego Towarzystwa Karpackiego oświetlając ją pochodniami i świecami. Jaskinię ponownie udostępniono po zainstalowaniu oświetlenia elektrycznego w latach 1950-52, kolejną modernizację przeprowadzono w latach 1974-76, po której udostępniono komorę Štrkový dóm. Obecnie długość jaskini wynosi 2445 metrów, z czego 650 metrów to trasa zwiedzania.

Ze względu na specyficzną budowę geologiczną w dolnych partiach jaskini, zwłaszcza w komorze zwanej Kmeťov dóm, przez cały rok utrzymuje się lud w postaci lodu podłogowego, lodowych draperii, stalaktytów i stalagmitów.